Sesimle yaşıyorum, sessizliğimde öleceğim.Ses diyorum ben O’na.Yalnızlık paylaşılmaz bu arada.Ben bu çağın adamı değilim.İyileşme olmadığı sürece, intihar ruha umut veren bir davetiye olarak kalmaya devam edecek.Hayatta en çok ihtiyaç duyduğum ses, sağır bana.Karşındakinin inanma kabiliyeti yoksa, senin ikna kabiliyetin bir hiç oluyor.Ve bütün bu olup, bitmeyenler beni yoruyor.Bu hayatta bir tek uyku anladı beni.Sonra hiçbir şey olmamış gibi yaşama uğraşına devam ettik.İnsanın aklı fikri bir olaya odaklanmışsa, koltuk altındaki karpuzlar düşüyor.Karpuzları boşver; hadi uzat elini de ayağa kalkayım.